Vanaf het moment dat mijn moeder weer begon over de perfecte cijfers en mijn vaders blik vertelde dat hij genoeg had van mijn ‘gevoeligheid’, werd ik overvallen door de angst niet goed genoeg te zijn. Tussen familie-ijsbergen, schooldruk en de fluisteringen in mijn hoofd probeerde ik mezelf te bewijzen, zelfs als ik mezelf onderweg kwijtraakte. Toch bleef de vraag knagen: kan ik ooit mezelf accepteren als niemand anders dat doet?