Op mijn 49ste dacht ik dat ik alles had: twee volwassen kinderen, een liefdevolle man, een huis in een rustige wijk in Amersfoort. Maar op een regenachtige avond veranderde één bekentenis alles. Mijn verhaal is er één van verlies, pijn, maar ook onverwachte kracht.
Ik voelde me altijd een buitenstaander in mijn eigen gezin, maar pas toen ik het dagboek van mijn moeder vond, begreep ik haar afstandelijkheid. De waarheid die ik ontdekte, veranderde mijn kijk op het verleden, het heden en de toekomst, en bracht me aan het twijfelen over liefde, vergeving en wie ik werkelijk ben. Nu vraag ik me af: kun je ooit herstellen van een waarheid die alles onder je vandaan haalt?
Mijn naam is Marleen en ik heb jarenlang als verpleegkundige in Groningen gewerkt om mijn gezin een beter leven te geven. Op een dag ontdekte ik dat mijn man mij bedroog, en tot mijn ontzetting bleken mijn dochters hiervan op de hoogte te zijn geweest zonder iets te zeggen. Deze verpletterende ontdekking dwong mij om opnieuw na te denken over wat het betekent om moeder en vrouw te zijn in het Nederland van nu.