Mijn naam is Leona en ik zal de laatste blik met mijn broer Martijn aan de oever van de IJssel nooit vergeten. Wat begon als een onschuldige middag in de buitenlucht, ontaardde in een tragedie die de fundamenten van ons gezin op hun grondvesten deed schudden. Het kost me jaren van stilte, pijn en zelfonderzoek om zijn laatste woorden eindelijk met anderen te durven delen.