Mijn naam is Mariëtte en sinds tien jaar ben ik getrouwd met de oudste zoon van mijn schoonmoeder, Nora. Ik heb altijd gevoeld dat de acceptatie wederzijds niet vanzelfsprekend was. Maar toen Nora ziek werd en ik haar plek als spil van het gezin moest innemen, werd één eenvoudige avondmaaltijd het keerpunt van ons leven.
Ik ben Marian en ondanks dat ik mijn zoon Daan en zijn vrouw Sanne altijd met open armen heb ontvangen, werd ik nooit uitgenodigd op hun bruiloft tien jaar geleden. Nu verwachten ze dat ik mijn appartement aan hen overdraag, alsof ik inwisselbaar ben wanneer het hun uitkomt. Dit is mijn verhaal, een schreeuw tegen de dubbele standaarden en onrechtvaardigheid binnen mijn eigen familie.
Het was al donker toen ik besefte dat mijn moeder nog steeds niet terug was. Als Julka, vast aan mijn rolstoel, probeerde ik wanhopig haar te bereiken – zonder resultaat. Toen de avond vorderde, voelde ik hoe angst en herinneringen aan oude familieconflicten langzaam bezit van me namen.
